1. رزین‌ها: رزین‌های پلیمری مانند رزین‌های اپوکسی، پلی‌آمید و پلی‌اورتان برای ایجاد پوشش محافظ بر روی سطح
   فلزی استفاده می‌شوند. این رزین‌ها به دلیل خواص مکانیکی، خلوص و مقاومت شیمیایی بالا مناسب برای جلوگیری
   از خوردگی و زنگ‌زدگی هستند.
2. روغن‌ها: استفاده از روغن‌های خاص مانند روغن‌های معدنی، روغن‌های سنتتیک و روغن‌های گیاهی نیز متداول
   است. روغن‌ها به عنوان عامل محافظتی و جلوگیری از تماس مستقیم فلز و هوا استفاده می‌شوند و به سطح
   فلزی لایه‌ای روان و مقاوم در برابر خوردگی ایجاد می‌کنند.
3. رنگ‌ها: برخی از جلادهنده‌ها شامل رنگ‌های مختلف هستند. که به ظروف فلزی رنگ و جذابیت می‌بخشند. رنگ‌ها
   ممکن است از ترکیبات آلی یا معدنی تشکیل شده باشند. و باید به گونه‌ای انتخاب شوند که مقاومت مناسب در برابر
   آب، حرارت و خوردگی را داشته باشند.
4. مواد ضد اکسیداسیون و آنتی‌اکسیدان‌ها: برخی از جلادهنده‌ها شامل مواد ضد اکسیداسیون مانند فنل‌ها،
   آمین‌ها، تیوکلاتها می باشد.

مراحل فرمولاسیون جلادهنده ظروف فلزی عموماً عبارتند از:

1. انتخاب ترکیبات: در این مرحله، ترکیبات مختلف مانند رزین‌ها، روغن‌ها، مواد آنتی‌اکسیدان، مواد پایدار‌کننده و
   آلایشگرها برای ایجاد فرمولاسیون جلادهنده بررسی و انتخاب می‌شوند. ترکیبات باید به ترتیب مورد نیاز برای محافظت
   از فلز و استفاده مورد نظر منتخب شوند.
2. محاسبه و ترکیب ترکیبات: براساس نسبت های مورد نظر و خواص مورد انتظار، مقادیر دقیق ترکیبات انتخاب
   شده محاسبه می‌شوند و با یکدیگر ترکیب می‌شوند. این مرحله شامل آزمایش‌های آزمایشگاهی و محاسبات
   دقیق است.
3. آزمایش و ارزیابی: فرمولاسیون حاصل باید در شرایط آزمایشگاهی واقعی مورد ارزیابی قرار گیرد. این شامل
   آزمون‌های خوردگی، آزمون‌های استحکام مکانیکی و آزمون‌های مقاومت در برابر عوامل محیطی است. نتایج بررسی‌ها
   و آزمایش‌ها می‌توانند به بهینه‌سازی فرمولاسیون نهایی کمک کنند.